
ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲੋਂ 30-50% ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਲਸੀ, ਪੁਦੀਨਾ, ਚਾਈਵਜ਼ ਅਤੇ ਪਾਰਸਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਹੈ - ਇਹ ਮਾਮੂਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਘੱਟ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ Kratky ਜਾਰ ਜਾਂ ਛੋਟੇ NFT ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਕਿਹੜੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ: ਤੇਜ਼ ਵਾਧਾ, pH ਅਤੇ EC ਮੁੱਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਲਈ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਛੋਟੇ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ ਵਾਢੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ। ਤੁਲਸੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਇਹ ਗਰਮ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਆਦ ਤੀਬਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ, ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪੱਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਗਈ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟ ਤੁਲਸੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੌਦਾ ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਘਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮਤ ਵਾਢੀ ਨਾਲ 2-3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਤਾਜ਼ੇ ਪੱਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਦੀਨਾ ਭਰਪੂਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਨੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਦੂਜੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸਮਰਪਿਤ ਭੰਡਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ - ਇਸਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਪੀਅਰਮਿੰਟ, ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਅਤੇ ਚਾਕਲੇਟ ਮਿੰਟ ਸਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਤਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਤੋਂ 5-10 cm ਤੱਕ ਕੱਟ ਕੇ ਵਾਢੀ ਕਰੋ; ਨਵਾਂ ਵਾਧਾ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਬਿੰਦੂਆਂ ਤੋਂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਪੁਦੀਨੇ ਦਾ ਪੌਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਜ਼ਾ ਪੁਦੀਨਾ ਸਪਲਾਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਈਵਜ਼ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਪਿਆਜ਼ (ਸਕੈਲੀਅਨ) ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ pH ਅਤੇ EC ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕੋ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕੈਂਚੀ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ NFT ਚੈਨਲਾਂ ਅਤੇ Kratky ਜਾਰਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਲਸਣ ਚਾਈਵਜ਼ ਆਮ ਚਾਈਵਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਹਲਕਾ ਸੁਆਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਪਾਰਸਲੇ - ਫਲੈਟ-ਲੀਫ (ਇਤਾਲਵੀ) ਅਤੇ ਕਰਲੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੋਵੇਂ - ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਬੀਜ ਤੋਂ ਹੌਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਾਢੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਣ ਵਿੱਚ 3-4 ਹਫ਼ਤੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੀਵਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਧਨੀਆ (ਕੋਰੀਐਂਡਰ) ਤੇਜ਼ ਹੈ ਪਰ ਗਰਮ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਫੋਟੋਪੀਰੀਅਡਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬੋਲਟਿੰਗ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਧਣ ਲਈ ਹੌਲੀ-ਬੋਲਟ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਢੀ ਦੀ ਵਿੰਡੋ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ 22 °C ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖੋ।
ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਲਈ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਪੱਧਰ ਅਤੇ pH ਕੀ ਹੈ?
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਰਸੋਈ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਹਲਕੇ ਫੀਡਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ EC ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਨੂੰ ਪਤਲਾ ਕਰਕੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਢੀ 'ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਸੁਆਦ ਲਈ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਘੱਟ EC 'ਤੇ ਉਗਾਓ - ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ EC 'ਤੇ।
| ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀ | ਟੀਚਾ EC (mS/cm) | ਟੀਚਾ pH | ਰੋਸ਼ਨੀ (ਘੰਟੇ/ਦਿਨ) | ਤਾਪਮਾਨ (°C) |
|---|---|---|---|---|
| ਤੁਲਸੀ | 1.0–1.6 | 5.5–6.5 | 14–16 | 22–28 |
| ਪੁਦੀਨਾ | 1.2–1.8 | 5.5–6.5 | 12–16 | 18–24 |
| ਚਾਈਵਜ਼ | 1.2–1.8 | 6.0–6.5 | 12–16 | 15–22 |
| ਪਾਰਸਲੇ | 0.8–1.8 | 5.5–6.0 | 14–16 | 15–22 |
| ਧਨੀਆ | 1.0–1.6 | 6.0–7.0 | 12–14 | 15–20 |
| ਓਰੇਗਾਨੋ | 1.4–2.0 | 6.0–7.0 | 16–18 | 18–24 |
| ਥਾਈਮ | 0.8–1.6 | 5.5–7.0 | 16–18 | 18–25 |
| ਰੋਜ਼ਮੇਰੀ | 1.0–1.6 | 5.5–6.5 | 16–18 | 18–26 |
ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਪੱਤੇਦਾਰ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਮੁੱਖ ਮੈਕਰੋਨਿਊਟ੍ਰੀਐਂਟ ਹੈ - ਇਹ ਵੈਜੀਟੇਟਿਵ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਢੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ-ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਫਾਰਮੂਲਾ (ਜਾਂ Grow ਕੰਪੋਨੈਂਟ) ਵਰਤੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਕਤ ਦੇ 70-80% 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਪੱਤੇਦਾਰ ਹਰੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਫਾਰਮੂਲਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।
ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ - ਰੋਜ਼ਮੇਰੀ, ਥਾਈਮ, ਓਰੇਗਾਨੋ ਅਤੇ ਸੇਜ - ਕੁਝ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਪੁਦੀਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਗਰਮ ਖੰਡੀ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਚਾ pH (6.0–7.0) ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਫੋਟੋਪੀਰੀਅਡਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਛੋਟੇ ਡ੍ਰਿੱਪ ਸਿਸਟਮਾਂ ਜਾਂ ਵਿੱਕ ਸਿਸਟਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ DWC ਜਾਂ NFT ਨਾਲੋਂ ਨਮੀ ਨੂੰ ਘੱਟ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੰਤਰ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਵਾਢੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਵਾਢੀ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਅਤੇ ਕਿੰਨੀ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਨਾਲ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੰਬਕਾਰੀ ਲੰਬਾਈ ਦੀ ਬਜਾਏ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਵਧ ਰਹੀ ਟਿਪ ਦੀ ਵਾਢੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੱਟ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁਸਤ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਮੁਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੋ ਨਵੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਹ ਬ੍ਰਾਂਚਿੰਗ ਆਦਤ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਢੀ ਦੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਨੂੰ ਗੁਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਤ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਗਲ-ਸਟੈਮ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਝਾੜੀਦਾਰ, ਉਤਪਾਦਕ ਪੌਦਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਤਣੇ ਤੋਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਦੋ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂੰਡੀ ਲਗਾ ਕੇ ਜਾਂ ਕੱਟ ਕੇ ਵਾਢੀ ਕਰੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੱਤੇ ਦੇ ਨੋਡ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕੱਟੋ (ਉਹ ਬਿੰਦੂ ਜਿੱਥੇ ਪੱਤੇ ਤਣੇ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ)। ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਮੁਕੁਲਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਰੋ - ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਲਸੀ ਬੋਲਟ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੱਤੇ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਮੁਕੁਲਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੈਜੀਟੇਟਿਵ ਉਤਪਾਦਕ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾ ਦਿਓ। 22-28 °C 'ਤੇ 14-16 ਘੰਟੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਗਾਈ ਗਈ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਹਰ 7-10 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪੁਦੀਨੇ ਲਈ, ਤਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ ਤੋਂ 5-10 cm ਤੱਕ ਕੱਟ ਦਿਓ ਜਦੋਂ ਉਹ 15-20 cm ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ। ਇਹ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਘਣੀ ਮੁੜ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਮਲਾਵਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪੁੰਜ ਦਾ 50% ਤੱਕ ਹਟਾਉਣਾ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਵਾਧਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਲਕੀ ਛਾਂਟੀ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਈਵਜ਼ ਲਈ, ਕੈਂਚੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਤੋਂ 2-3 cm ਉੱਪਰ ਕੱਟਣ ਲਈ ਕਰੋ, ਜੋ ਕਿ ਕੱਟ-ਐਂਡ-ਕਮ-ਅਗੇਨ ਸਲਾਦ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਸਟੱਬ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਵੀ ਚਾਈਵ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਿੱਚੋ - ਇਹ ਨੈੱਟ ਪੋਟ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮਾਧਿਅਮ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਦੇ ਐਂਕਰੇਜ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਾਈਡ੍ਰੋਪੋਨਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਉਗਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਕੀ ਹਨ?
ਬੋਲਟਿੰਗ (ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੁੱਲ ਆਉਣਾ) ਧਨੀਆ, ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਪਾਰਸਲੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਮੋਡ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੱਤੇ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਟਰਿੱਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
- ਧਨੀਆ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ 25 °C ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਤਾਪਮਾਨ; ਤੁਲਸੀ ਲਈ 30 °C ਤੋਂ ਉੱਪਰ
- ਧਨੀਆ ਲਈ 14 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੋਟੋਪੀਰੀਅਡਸ
- ਭੀੜ, ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਾਂ ਅਚਾਨਕ EC ਸਵਿੰਗਜ਼ ਤੋਂ ਤਣਾਅ
- ਸਿਰਫ਼ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੌਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ 8-12 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਬੋਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)
ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਰੇਂਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਬੋਲਟ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਦਿੱਖ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉੱਭਰ ਰਹੀਆਂ ਫੁੱਲ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ ਬੋਲਟਿੰਗ ਨੂੰ ਰੋਕੋ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਨੀਆ ਲਈ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਹਰ 4 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਬੀਜ ਬੀਜੋ - ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਬੀਜਣਾ ਬੋਲਟ-ਪ੍ਰੋਨ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ।
ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੈਂਪਿੰਗ ਆਫ - ਜਿੱਥੇ ਜਵਾਨ ਤਣੇ ਫੰਗਲ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉਗਾਉਣ ਵੇਲੇ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਉਗਣ ਵਾਲੇ ਮੀਡੀਆ (ਰੌਕਵੂਲ ਜਾਂ ਰੈਪਿਡ ਰੂਟਰ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਬੂਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਬਣਾਈ ਰੱਖ ਕੇ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਲਈ ਉਗਣ ਵਾਲੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਢੁਕਵਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਰੋਕੋ। ਤੁਲਸੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠੰਢੀਆਂ ਜਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਣ 'ਤੇ ਡੈਂਪਿੰਗ ਆਫ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪਾਊਡਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਇੱਕ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਾਊਡਰੀ ਪੈਚਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਘੱਟ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਉੱਚ ਨਮੀ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੈਨੋਪੀ ਵੱਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਪੱਖੇ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੇ ਗੇੜ ਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ ਕਿ ਨਮੀ 70% ਤੋਂ ਘੱਟ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ। ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾ ਦਿਓ। ਗੰਭੀਰ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਪਤਲੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਬਾਈਕਾਰਬੋਨੇਟ ਜਾਂ ਨੀਮ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੂਰੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨਾ ਕਈ ਵਾਰ ਛੋਟੇ ਘਰੇਲੂ ਸੈੱਟਅੱਪ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।